Get Adobe Flash player

Voor de plaatsen en uren van onze Aswoensdagvieringen... KLIK HIER.


Het zinnetje dat we met Aswoensdag uitspreken en aanhoren: "mens van stof en as" is de expressie van een grote liefde en aandacht voor de mens. De as is niet louter het symbool van dood en vernietiging. Uit de sterfelijkheid wordt nieuw leven geboren. Onze broosheid is ook onze sterkte. De as van Aswoensdag richt onze ogen op de beperkingen en begrensdheid van ons leven. Als wij ons laten tekenen met as in de vorm van een kruis, dan drukken we daarmee ons geloof en onze hoop uit dat uit onze tekortkomingen nieuw leven kan ontstaan wanneer wij maar bereid zijn óm te keren. As, teken van menselijke broosheid en vergankelijkheid maar ook teken van nieuw leven. Vroeger werd met as gewassen, as heeft reinigingskracht. Op de akkers worden de stoppels van koren verbrand, as maakt de grond vruchtbaar. De as werkt als hij wordt uitgestrooid als een meststof die iets laat groeien en nieuw leven kansen geeft. As werd bij zondaars op het hoofd gestrooid: as reinigt van schuld en geeft kracht tot nieuw leven.


In de film Out of Africa wrijft Karen (vertolkt door Meryl Streep) asse en aarde in haar haar, wanneer haar geliefde omgekomen is bij een vliegtuigongeval. De confrontatie met de dood en de sterfelijkheid. Maar evenzeer het teken dat de dood geen eindpunt is maar vruchtbaar kan zijn, en opnieuw tot bloei komt in nieuw zaad dat ontkiemt. Het is een kringloop waarin wij als vruchtbaar (h)erkend worden voor komende generaties. In onze kinderen en kleinkinderen herkennen we veel van onszelf. Zij leven in ons verder.


Iemand kan uit zijn as herrijzen. Als dat van je gezegd wordt, dan werd je eerst gezien als volkomen afgebrand. Mensen met een burn-out weten wat dat is. Alle energie, alle greep op het leven is weg. Je bent wel gedwongen om na te denken over je leven. Je moet heel bewust een nieuwe start maken. Vaak levert die tijd van gedwongen bezinning veel nieuwe inzichten op. Nieuwe keuzes worden gemaakt, niet meer vanuit wat je omgeving vraagt, maar vanuit een verlangen dat echt van binnen in je leeft. Zo kan iemand als het ware komen tot een nieuwe geboorte, en weer vol levenskracht zijn. De graankorrel die sterft brengt nieuw leven voort.


Aswoensdag is in onze traditie onlosmakelijk verbonden met de dood, met onze dood. ‘Aswoensdag’ heeft zijn naam gekregen in de tijd dat de kerk de openlijke boete nog kende. Degenen die in het openbaar hun zonden hadden beleden, aan het begin van de vasten, kregen een boetekleed aan en ze werden met as bestrooid. Bij de oude Grieken en Romeinen en ook in het Oude Testament was de as het – vanzelfsprekende - teken van de vergankelijkheid en nietigheid van alles wat bestaat.


Toen de openlijke boetepraktijk verdween en vervangen werd door de biecht, bleef nog de ritus van de as-uitstrooiing. Zo wordt ook begrijpelijk dat mensen die zich bekeerden en boete deden voor hun zonden, in zak en as zaten, dat was een teken van reiniging van het kwaad dat de mens in zijn greep kan houden. Als wij ons vandaag laten tekenen met een kruis van as, dan beseffen we dat we aansluiten bij een heel oude traditie en dat het een zichtbaar teken is van onze bereidheid om tot inkeer en boete te komen en om ons te doen beseffen hoe vergankelijk alles is wat leeft: Gedenk mens dat ge stof zijt en tot stof zult wederkeren. Staat het niet in schril contrast met de maatschappij vandaag? Waarin lijden en dood worden weggemoffeld?



Het dragen van rouw wordt eerder als hinderlijk ervaren. Terug over naar de orde van de dag. Er is niets gebeurd. Het leven gaat verder. Ben je zwaar of ongeneeslijk ziek, dan kan een de cleane omgeving van een ziekenhuis eerder afschrikken. Maar er zijn natuurlijk de vele tekenen van menselijke nabijheid en steun die voor warmte zorgen. Hoe moeilijk is het om de dood van anderen, onze dood in het leven een plaats te geven? Om van een doorleefd afscheid te kunnen spreken.


Aswoensdag, de dag waarop de veertigdagentijd begint, de dag die ons terugverwijst naar onze oorsprong, de dag die ons doet beseffen wat we zijn: stof van de aarde genomen en naar de aarde terugkerend. Dat is ons begin en ons einde en de tijd die daartussen ligt is in Gods handen. Als dat niet het teken is van onze vruchtbaarheid voor elkander? Het is het teken van ons begin dat we aan God te danken hebben. Tegelijkertijd is het een teken dat ons verwijst naar het einde van ons aardse leven.



Als we ons met de as laten tekenen is dus daarmee ook de bede verbonden dat wij nieuw mogen worden, als nieuwe mensen kunnen leven, mensen die gericht zijn op God.

De as, het teken van vergankelijkheid wordt in het kruisteken een brug naar het eeuwige leven. Met het kruis worden we getekend: de basis van onze hoop.

Aswoensdag staat aan het begin van een tijd die eindigt met de paasnacht. Dat perspectief op de opstanding geeft ons inspiratie en motivatie om te vasten en ons bewust te zijn met onze vergankelijkheid.



  VIER MET ONS MEE...


Met Aswoensdag vieren we

- wat onze parochiekernen betreft -

enkel te Overbroek, St.-Job-Lochtenberg en Loenhout


Daarnaast is er een ruim aanbod van Aswoendagvieringen

in verschillende geloofskernen

(religieuze gemeenschap en woonzorgcentra).

!! Deze vieringen staan open voor iedereen !!


Abdij van Nazareth - Abdijlaan Brecht

Lauden en Aswoensdagviering

7 uur.

Kapel van de zusters

Dorpsstraat St.-Lenaarts

9 uur.

Parochiekern Overbroek - Gezinsviering

11 uur

Woonzorgcentrum St.-Lenaartshof

Vaartkant Links St.-Lenaarts

14 uur

Woonzorgcentrum Kleine Kasteeltjes

Kleine Kasteeltjesweg Brecht

14u45

Woonzorgcentrum St.-Jozef

Gasthuisstraat Gooreind

16 uur

Parochiekern Loenhout

19u30

Parohiekern St.-Job-Lochtenberg

19u30